Ktokolwiek odwiedzający Nowy Sącz, zastanawia się, czy aby Pan Bóg nie stworzył tej ziemi w niedziele, kiedy miał sporo czasu, aby wypieścić swoje dzieło w najdrobniejszym szczególe. Pracował ciężko nie tylko nad krajobrazem, ale również nad ludzmi, których obdarzył niezwykłymi talentami, poczuciem piękna i niepowtarzalną kulturą.

Położenie geograficzne

Centralna część Ziemi Sądeckiej zajmuje Kotlina Sądecka, położona na wysokości 280-300 m n.p.m. Płaska kotlina zajmuje powierzchnię ponad 80 km2. Od północnego zachodu ograniczają ją wzniesienia należące do tzw. Beskidu Wyspowego, natomiast od południa pasma Beskidu Sądeckiego stanowiace czesc Beskidu Wysokiego. Beskid Sądecki można podzielić na dwie części, które rozdziela dolina Popradu. Dzieli ona na częśćć zachodnią (Pasmo Radziejowej) i wschodnią (Pasmo Jaworzyny). Pod względem geologicznym Ziemia Sądecka położona jest na utworach Karpat fliszowych, skladających się z warstw piaskowców i łupków, z wtrąceniem margli, złożonych z węglanów wapnia i minerałów ilastych. Wszystko to pochodzi ze starszego trzeciorzędu. Najsłynniejszymi glebami występującymi na Sądecczyźnie to gleby brunatne, kwasne oraz wyługowane, wytworzone ze skał osadowych, charakterystyczne dla obszarów podgórskich i górskich. Pod względem składu chemicznego dominują gleby iglaste - pyłowe i ilaste, oraz szkieletowe. Różne odmiany gleb natomiast występują w okolicach rzek. Mianowicie gleby aluwialne tzw. mady, powstałe na skutek odkładania się osadów przynoszonych przez wode.

Grzegorz Węglowski